Over mijn blog

This Blog contains personal opinions of Jacco Hoekstra and does therefore not reflect the position of the TU Delft in general. Author can also be followed in Twitter: @ProfHoekstra for interesting links a.o. related to science & engineering

Categories

Archive

Disclaimer

De meningen ge-uit door medewerkers en studenten van de TU Delft en de commentaren die zijn gegeven reflecteren niet perse de mening(en) van de TU Delft. De TU Delft is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van hetgeen op de TU Delft weblogs zichtbaar is. Wel vindt de TU Delft het belangrijk - en ook waarde toevoegend - dat medewerkers en studenten op deze, door de TU Delft gefaciliteerde, omgeving hun mening kunnen geven.

Posted in April 2012

Teaching, Tables and Targets…

U heeft het misschien wel
in de krant gelezen: Halbe Zijlstra maakt prestatieafspraken met de
universiteiten. Dit is een voorbeeld van een bekende managementstijl: we spreken
targets met elkaar af en daarna wordt u daar op afgerekend. Als het goed gaat,
krijgt u een bonus of als instelling meer geld, alhoewel het in de stijl van
dit kabinet meer past om het te gebruiken voor het bepalen van de kortingen.
 

Ik heb een beetje een
ambivalente houding tegenover dat targets stellen. Aan de ene kant is het
natuurlijk goed om de wijze waarop je je doelen haalt over te laten aan de
professionals zelf. Dus dat je tegen een faculteit zegt: ik wil dat het studiesucces
verbetert maar dat je een faculteit niet gaat zeggen hoe zij haar curriculum in detail moet inrichten. Die verantwoordelijkheid laat je dan waar de meeste kennis over
het proces zit en dat lijkt me goed voor de kwaliteit.
 

Maar aan de andere kant
heeft het ook iets afstandelijks en zelf gemakzuchtigs: je kunt wel targets
stellen maar daarmee draag je natuurlijk niet echt bij aan de echte oplossing.
“Hoe heb je het onderwijs in Nederland verbeterd?” “Ik heb targets gesteld.”
“Yeah, right….” Het is ook vaak een eenzijdige selectie: alleen dat wat je goed
kunt tellen, telt. Maar je echte doelen zijn niet altijd numeriek.
 

Bovendien worden vaak “ambitieuze
targets” gekozen. Een constante groei van 20%, die dus helemaal geen constante
groei is maar eigenlijk een in de praktijk onmogelijke exponentiële groei. En
deze ambitieuze targets koppelen aan een beloning en een houding van ‘het maakt
me niet uit hoe’, kan zo maar vals spelen stimuleren. Everything counts,
nietwaar? Op deze wijze kan het zelfs bijdragen tot uitholling van de echte
normen en waarden.
 

Hoe dan ook, je ontkomt
er blijkbaar niet aan. Afgelopen LR MT-vergadering moesten wij in het kader van
deze OC&W prestatieafspraken als faculteit het volgende rijtje
streefwaarden invullen:
 

– Excellentie (= welk
percentage studenten deelneemt aan honours track)

– Uitval 1e jaar bachelor

– Studie switch (=
hoeveel studenten blijven na switch bij de TU? Moeten we daar naar streven?)

– Bachelorrendement  (binnen 4 jaar)

– Docentkwaliteit (= welk
deel vd docenten heeft de onderwijscursus gedaan)

– Onderwijsintensiteit (=
hoeveel uur zitten studenten per week op de universiteit)

– Indirecte kosten (= hoeveel
procent van de mensen is overhead)

Als TU Delft scoren wij zeer
hoog voor wat betreft onderwijsintensiteit: voor veel universiteiten ligt dit
rond de 12 uur. Bij LR is het minimaal 25 uur. Daarnaast scoren wij relatief
slecht met ons rendement, een klassiek symptoom van alle beta- en technische
studies.

Als je alleen maar naar
deze twee getallen kijkt, zou je kunnen concluderen dat hoe meer onderwijs je
geeft, hoe slechter dat voor het rendement is! In werkelijkheid zijn dit
natuurlijk symptomen van een gemeenschappelijk oorzaak: de studie is moeilijk.
Omdat het moeilijker is, halen minder studenten het. En omdat het moeilijker
is, geven we meer college en practica.
 

Die gevaarlijke verwarring
tussen correlatie (=een numeriek verband) en causaliteit (=een oorzaak-gevolg
relatie) zie je trouwens wel vaker. In kranten verschijnen dan koppen als: “als
je als kind dikker bent, word je later eerder dement.” Misschien zijn beiden
wel een gevolg van een ongezonde levensstijl of leefomgeving. Je zou op
dezelfde manier kunnen concluderen: van televisiekijken ga je dood. Immers,
bejaarden kijken relatief veel TV en overlijden vaker dan gemiddeld. Of: naar
een ziekenhuis gaan is onverstandig, ook daar gaan veel mensen dood. Dit soort
stukjes in de krant gaan vaak volledig voorbij aan het verschil tussen een
oorzakelijk verband of een verband door een gemeenschappelijke oorzaak.
 

Nu maar hopen dat de
ambtenaren van OC&W, die met onze streefwaarden aan de slag gaan, slimmer
zijn.
 

© 2011 TU Delft